zaterdag 14 januari 2017

Winterblogtour: Mix match Lotte Martens plezier!

Mijn naaimachine had opeens een laagje stof vergaard.  Niet van het soort dat je direct mee aan de slag wil gaan en je schaar in zet, nee, stof van het soort die duidelijk maakt dat het ietwat lang geleden is dat er nog genaaid werd.  Stof die schreeuwt om weggeveegd te worden, die zegt: helabaatjes, kruip nog eens achter je naaimachine!  Dus deed ik dat maar. 

Ik ging aan de slag met twee geweldig mooie designertricotstofjes van Lotte Martens.  De heerlijk grote lappen stof (breedte 190 cm, woop woop) lenen zich perfect voor wat selfish sewing.  Ik nam nog eens mijn tutorial bij de hand voor de comfydress en koos voor de versie met de lange mouwen.  Strak plan in de winter me dunkt!  Ik mix en matchte de 2 stofjes in de jurk en maakte er nog een sjaal als versiering bij.  Wel ja, sjaal is misschien wat overdreven, laat ons het houden op een dik lint.  


 






Tricot stof: Tarda 01 en Corax 01 - Lotte Martens - te verkrijgen hier

zondag 8 januari 2017

Santé santater!

Met een handje vol kinderen in huis hebben we ook een serieus arsenaal aan meters en peters te bezoeken bij de start van het nieuwe jaar.  Om de nieuwjaarsbrieven wat meer cachet te geven maakte ik een voor wat gepersonaliseerde cadeautjes.  Vanaf nu (of vanaf de meters en peters het krijgen want dat is nog niet bij allemaal gebeurd (woeps - weg verrassing)) sieren onderzettertjes met hun extra hartendiefjes de tafel.

Wil je zelf ook gepimpte onderzetters maken?  Wel, ik loods je er eventjes doorheen.

Benodigdheden:

- Proper afgekuiste vierkante tegels
- Mod podge gloss (ik haalde de mijne hier)
- Blanke lak
- Sponsje
- Een verfborstel
- Ronde antislipdingetjes
- Vierkante fotootjes, ik nam hiervoor een deel van mijn instagramfoto's


Voorbereiding: snij je foto's net iets kleiner dan je tegels zodat er zeker aan de randen nog een halve centimeter tegel komt piepen.


Stap 1: smeer een laagje mod podge op de achterkant van je foto en kleef ze op de tegel.  Zorg dat er geen lucht meer tussen je foto en de onderzetter zit.  Laat ze goed drogen.


Stap 2:  Spuit een klein laagje blanke lak over de foto's.  Dat zorgt ervoor dat de inkt straks niet uitgesmeerd wordt door de mod podge.  (Ik deed de eerste zonder en vond het beter met...)


Stap 3: Nadat de lak droog is kan je er een dun laagje mod podge over smeren.  Ik gebruikte (bij gebrek aan iets professionelers) een sponsje uit de kast.  Laat dit goed drogen en herhaal dit een stuk of drie keer.

Stap 4: Plak een antislipstickers op de onderkant van je tegels zodat ze de tafel niet kunnen beschadigen.



Stap 5: Bewonder je werk en test ze snel eens uit met een glaasje wijn, of cavaatje!





zondag 1 januari 2017

Toedeloe 2016, aloha 2017!

Dag 1 van de 365, dag 1 van een nieuw hoofdstuk, een nieuw begin.  Eentje van zoeken naar evenwicht, de juiste balans en een serieuze pot extra energie.  Een nieuw begin van een jaar met een enorme uitdaging, eentje van 4 maand single mommy zijn als vrouw van een militair.  Zo'n gigantische uitdaging, eentje waar ik met een ontzettend bang hart tegenaan zie, eentje waarvan ik bang ben dat niet zal lukken door mijn belachelijk klein potje energie, eentje die als een ontzettende donderwolk boven mijn hoofd hangt.  Een donderwolk, een zwart gat, een onoverbrugbare ellendige periode van overleven, van volhouden, als dat lukt.

Maar de start van het nieuwe jaar is ook een afscheid van een hoofdstuk, een afscheid van een jaar die me geleerd heeft te genieten kleine dingen, van loslaten.  Een jaar met mooie momenten, gezellige ontmoetingen en bijzondere ervaringen.  Een jaar opgesloten in een lichaam die niet meer mee wil werken op mijn tempo, met mijn plannen en mijn verwachtingen.  Een jaar waarin het zoeken naar energie meer en meer plaats begon te maken voor de aanvaarding, de keuzes en de teleurstelling.  

Het leven loopt niet altijd als gehoopt, zoals verwacht.  Het loopt hoe het loopt, het is wat het is.  2016 bijzonder confronterend, 2017 te uitdagend.  

Maar al bij al was 2016 ook geweldig mooi...



woensdag 21 december 2016

Kerststadje.

Hartverwarmende reacties kreeg ik via sociale media op mijn vorig berichtje.  Bedankt daarvoor allemaal.  Ik krijg er direct een hoop energie van ;)  

Kerst komt met rasse schreden dichter bij.  De cadeautjesstress slaat een beetje toe, hemel, nog maar een paar dagen en ze moeten onder de kerstboom liggen...  Maar naast die stress is het ook plezierig om overal de gezellige kerstsfeer op te snuiven.  Fonkelende lichtjes overal, in kerstbomen, in de straten, aan de ramen, ... Heerlijk om bij valavond een toertje te doen met mijn kleine kerstfans.  Otto-Jan doet niets liever dan verwonderd kijken naar alle (al dan niet) mooi versierde kerstbomen die we passeren.  En vol nageaapte bewondering roep Billie van op zijn fietszitje ook enthousiast 'kijk kijk kijk'.  Heerlijke tochtjes!

Hupla, om de kerstsfeer nog meer te doen pieken thuis maakte ik een kerststadje in een serre.  Koddige houten huisjes werden gepimpt met dakpannetjes, ramen en deuren.  Lang leve de cameo!




De huisjes kregen een plekje samen met wat kerstbomen en een hertje in een serre.  Als moedertje natuur strooide ik er wat fakesneeuw over.  'Christmas is in the air' kreeg een plekje vooraan op de serre zodat het tafereeltje zeker niet mis verstaan zou worden (door manlief zoals hier).  Lichtjes konden natuurlijk ook niet ontbreken dus stak ik er wat ledkerstlichtjes op batterijtjes in.


Voila, ik vermoed dat mijn huis nu zo goed als helemaal christmasready is (buiten de cadeautjes wel te verstaan).  Voor iedereen: geniet met volle teugen van het samen zijn met familie of vrienden, van de warmte en de lichtjes.  Een happy ho ho ho voor iedereen!




Houten huisjes (en matte witte vinyl): Feeërieke
Serre: Ikea




maandag 19 december 2016

Op zoek naar energie: aanvaarding?

Het lijkt een ellendige zoektocht, eentje zonder zichtbaar eind, met demotiverende tussenstops...

Elke ochtend opstaan met het gevoel dat je net een weekendje het beste van jezelf gegeven hebt op de dansvloer en tot de vroege uurtjes volledig uit de bol bent gegaan op hits van de jaren 90. De volgende dag voel je je wat mottig en denk je grinnikend terug aan je leuke avond.  Wel, dat mottige gevoel, vooral dan die ellendige moeheid en vervelende spierpijn is deel geworden van mijn dagdagelijkse leven.  Grinniken doe ik niet, mij sneu voelen over de situatie des te meer.

Hier kon je al lezen dat ik een tijd terug terecht was gekomen bij de kolk.  De kolk, de kliniek voor onverklaarbare lichamelijke klachten ging mij soelaas brengen hoopte ik.  Na wat testen (lees: voornamelijk een paar keer opnieuw je verhaal doen) mocht ik beginnen aan het revalidatieprogramma.  Hoera, champagne en slingers want ik kon starten met beter worden, ik kon beginnen met mijn belachelijk leeg potje energie wat te vullen zodat ik weer normaal kan functioneren.

We zijn gestart, week 3 is bezig van de 12.  Ik kan alleen maar hopen dat het helpt, uiteindelijk.  Ik had op voorhand gedacht dat ik wat ging dansen in een eenhoornpakje rond een regenboog op zoek naar de bron van energie.  Ik kan zeggen dat ik tot op heden mijn beste dansmoves niet moest bovenhalen, en dat ik ook niet al speurneuzend de bron van energie moest gaan zoeken...

Het programma bestaat vooral uit rust, groepssessies en relaxatie.  Het draait meer om aanvaarding, omgaan met beperkte energie en voldoende rust nemen.  Aanvaarding, klinkt een beetje vies en deprimerend; aanvaarden dat ik moe ben? Aanvaarden dat mijn energiepijl nooit echt meer helemaal goed zal komen? Aanvaarden dat dit ook ik is, iemand die moet afhaken, nee moet zeggen, dingen moet laten, elke keuze of activiteit moet afwegen, ...

Ik doe zo graag van alles, putte vroeger zo veel energie uit het leven tot de rollen opeens omgekeerd werden.  Het leven zoog mijn energie leeg en ik blijf verdwaasd achter.  Verdwaasd over dat potje dat maar niet opnieuw gevuld raakt, over het feit dat men zegt dat het nooit meer helemaal goed komt...

Een klein stemmetje in me blijft er in geloven, in het feit dat dit niet voor altijd zal blijven duren, dat alles goed komt, uiteindelijk.  Hopelijk heeft dat klein stemmetje gelijk...





zaterdag 3 december 2016

Silhouette blogtour dag 6: Winterse gezelligheid!

Hupla, u zag het misschien al passeren, de silhouette blogtour.  Een hoopje bloggers maken wat winterwonderland creaties, neem maar eens een kijkje bij BiezonderBiebie, YjonisSpoetnikselsLa vie de Sofie en morgen bij Vnila.

December, de gezelligste maand der maanden, overal kaarsjes, lichtjes, warmte en cadeautjes.  Heerlijk toch?!  Sinterklaas die gezellig in elk huis binnenbreekt om er een cadeautje te droppen terwijl zijn paard zijn buikje rond eet met wortels en zwarte piet zich laat gaan met alle klaargezette pintjes.  Kerstbomen wachten spannend de komst van de Sint af, zodat ze eindelijk weer in de meeste huiskamers kunnen vertoeven.  Kaarsjes wapperen met hun gezellige vlammetjes terwijl haardvuren knisperend voor heerlijke warmte zorgen.  Oh, december, i like you!

Om die gezelligheid nog een extra duwtje te geven versierde ik glazen kaarsenpotjes met decal.  Met decal, een soort papier, kan je makkelijk prenten aanbrengen op gladde ondergronden.  Ik maakte al eens een tutorial om hier mee aan de slag te gaan, dat stap voor stappenplan vind je hier.  

Na wat pinteresten vond ik een heerlijke beer met kersttrui die volgens mijn man meer bij het thema carnaval paste.  Gelukkig is december ook de maand van de foute kersttruien zodat ik hem toch enigszins kon overtuigen van de kerstsfeer die de beer uitstraalt.  

Naast de grote beer vond ik ook andere koddige dieren die, dit keer moest ik mijn man gelijk geven, niet direct winterwonderlanddecember uitstralen.  Op zich geen probleem, als je er een kerstboompje of 2 naast zet en wat valse sneeuw rond strooit past zo goed als alles bij december, toch?





 Decal: Feeerieke
Glazen potjes: Action



zondag 27 november 2016

Raawkes miawkes winterkleedje + give away!

Toen ik op het stoffenspektakel in Brugge een pareltje van een luipaardstofje zag liggen twijfelde ik geen minuut.  Hupla, 2 meter in mn denkbeeldig winkelmandje.  Heerlijk als dat zacht stofje dan ook nog eens lag aan een kraam met koopjes! Na lang wikken en wegen besloot ik er een makkelijk winterkleedje van te maken.

Ik koos (niet toevallig) voor de Rianne van LMV.  Ik kreeg namelijk van La Maison Victor de mogelijkheid om het patroontje te 'testen' en eentje weg te geven aan een leuke lezeres (of lezer).  Plezierig toch?  Wel, ik nam het patroontje en verlengde de mouwen.  Winterkleedjes vind ik fijner met lange mouwen, fijner en vooral warmer!  Daarnaast liet ik de lint aan de taille achterwege, een rekker aan de binnenkant zorgt ervoor dat ik gerust de macarena kan dansen met een van mijn kinderen onder de arm zonder dat mijn kleedje uit model schiet.





Hupla, de fotograaf van dienst kwam ook eens aan de andere kant van de lens staan.  Altijd handig als mijn hubbie thuis is, dan hoef in niet te rennen van het fototoestel met zelftimerfunctie naar mn plaats en terug.  Nee hoor, gewoon eventjes wat staan, rondzwieren en hupsakee, klaar is kees!


En dan nu het leukste van allemaaal, de give away!  Wil jij ook graag de Rianne maken maar je hebt het patroontje niet (of je hebt geen zin om al je La Maison Victors ondersteboven te keren op zoek naar het patroontje)?  Wel, woop woop, waag dan snel je kans!  Wat moet je doen?

Wel, niets speciaal eigenlijk, gewoon een reactie nalaten en je naam wordt in de pot gezwiereld.  Volgende week  zondag maak ik de winnaar bekend op de facebookpagina.